Qoo's profile[[DEATH LINE ALL TIME]]]PhotosBlogLists Tools Help

[[DEATH LINE ALL TIME]]]

อย่าเลื่อนไปจนกระทั่งวันพรุ่งนี้ ในสิ่งที่คุณสามารถทำได้ในวันนี้

Qoo za

November 04

04/11/2550

              หลังจากที่เศร้าไปหลายวันด้วยเหตุผลอะไรนั้นขออนุญาติไม่เอ่ยก็แล้วกันเพราะ อดีตเป็นสิ่งที่แก้ไขไม่ได้ อนาคตคิดก็ยังมาไม่ถึง ปัจจุบันสิแน่นอน นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมจึงไม่ควรเอ่ยถึงเหตุการณ์ในอดีต เพราะบางครั้งอดีตเป็นเรื่องที่ทำให้จิตใจขุ่นเคืองเมื่อเรานึกถึง ดังนั้นเมื่อมันผ่านก็จงปล่อยให้มันผ่านไปอย่าไปยึดติด อย่าไรเสียเราก็แก้ไขมันไม่ได้ หาทางปรับปรุงพัฒนาปัจจุบันให้ดีขึ้นดีกว่า...
              เทอมนี้เพิ่งเปิดได้เป็นสัปดาห์ที่สองด้วยความตั้งใจของผมที่ว่าจะตั้งใจเรียนรู้เพื่อให้ได้ความรู้และเกรด อย่างไรก็ยังหวังอยู่ลึกๆ ว่าจะไม่มีเรื่องสิ่งใดมาทำให้ขุ่นเคืองใจอีก เนื่องจากอารมณ์ที่อ่อนไหวอาจจะทำให้จิตใจอ่อนล้า และพาลให้ท้อถอยไปอีก เมื่อเป็นอย่างนั้นคงจะเป็นอุปสรรคต่อการเรียนรู้มิใช่น้อย... 
October 30

Sorry Mum and Dad.

I know you to worry about me, but I do anything to you to be heavy of heart.
I'm sorry,  I'm sorry and  I'm sorry. I don't know -how times I must re-say it?
I don't have excuse, but I will fight.
 
 
 
Sorry Mum and Dad.
 
Fight again!
                              
October 26

26/10/2550

              - No have the word for tell...
              - No have the idea for present...
              - No have anything...
                          
                               All thing are NULL! 
October 20

20/10/2550

                เง้อ... หลังจากที่กลับไปที่บ้าน  กลับบ้านครั้งนี้ยังไม่ได้ไปไหนกับเพื่อนเลย แต่ก็ได้เจอกันอยู่ แต่ไม่กี่ชม.เอง อยากบอกว่าคิดถึงมากๆ -เผลอแป๊บเดียวก็ต้องถึงเวลาที่ต้องกลับมาใช้ชีวิตในการเรียนเทอมนี้ต้องตั้งใจเรียนอย่างดี ไม่ให้เหมือนสอง-สามเทอมที่ผ่านมาไม่งั้นก็คงจะไม่รอดเป็นแน่ ยังไงเสีย ก็ยังหวังว่าเทอมนี้จะโตขึ้นมากกว่าเดิม ด้วยทั้งทางอารมณ์ และความคิด เฮ้ออ คิดแล้วเหนื่อย เดี๋ยวไปนอนดีกว่า แล้วค่อยตื่นมาเคลียร์งาน สู้ๆ นะ ทุกคน
October 08

08/10/2550

               ผ่านไปสองวันแล้วที่สอบเสร็จ แต่กระผมยังไม่เคลื่อนย้ายสรีระ+สัมภาระไปที่ไหนเลย ยกเว้นตอนตื่นนอน กินข้าว และออกไปซื้อของ  ด้วยความที่ว่ามีภาระหน้าที่ ที่จำเป็นต้องทำแต่ยังไม่ได้ทำ (การบ้านส่งอาจารย์) ด้วยความที่ขี้เกียจ+ความไม่เข้าใจในบทเรียน ตอนนี้ก็กำลังวิเคราะห์เปอร์เซ็นความแตกต่างของการที่จะได้ส่งกับการที่ไม่ได้ส่ง ซึ่งเป็นไปสูงว่าจะไม่ได้ส่ง (แล้วจะอยู่นานไปทำเพื่อ?) ก็เลยคิดว่าไม่เกินสองวันหลังจากนี้คงต้องกลับบ้านแล้ว เพราะด้วยความล้าจากกิจกรรม +การเรียน ที่ต้องสู้กันอีกสองปีครึ่ง และก็ต้องกลับมาที่ม. ประมาณวันที่ยี่สิบกว่าๆ เพราะต้องมาเคลียร์งานที่ม. อีก (เง้อ... ชีวิต) ไปดีก่าส์ เดี๋ยวแอบมาบ่นใหม่ 5+